ца́цачны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ца́цачны ца́цачная ца́цачнае ца́цачныя
Р. ца́цачнага ца́цачнай
ца́цачнае		 ца́цачнага ца́цачных
Д. ца́цачнаму ца́цачнай ца́цачнаму ца́цачным
В. ца́цачны (неадуш.)
ца́цачнага (адуш.)		 ца́цачную ца́цачнае ца́цачныя (неадуш.)
ца́цачных (адуш.)
Т. ца́цачным ца́цачнай
ца́цачнаю		 ца́цачным ца́цачнымі
М. ца́цачным ца́цачнай ца́цачным ца́цачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ца́цачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ца́цачны ца́цачная ца́цачнае ца́цачныя
Р. ца́цачнага ца́цачнай
ца́цачнае		 ца́цачнага ца́цачных
Д. ца́цачнаму ца́цачнай ца́цачнаму ца́цачным
В. ца́цачны (неадуш.)
ца́цачнага (адуш.)		 ца́цачную ца́цачнае ца́цачныя (неадуш.)
ца́цачных (адуш.)
Т. ца́цачным ца́цачнай
ца́цачнаю		 ца́цачным ца́цачнымі
М. ца́цачным ца́цачнай ца́цачным ца́цачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ца́цачны в разн. знач. игру́шечный;

ц. магазі́н — игру́шечный магази́н;

~ная ша́бля — игру́шечная са́бля

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ца́цачны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да цацкі, цацак. Цацачны магазін. Цацачны майстар.

2. Які з’яўляецца цацкай, прызначаецца для гульні. Цацачныя салдацікі. Цацачны конь. □ Учора, калі я вяртаўся з завода, дзяўчынка, што перабягала перада мною вуліцу, рассыпала чарніцы — яна некуды несла іх у плеценым цацачным кошыку. Сачанка. // Вельмі маленькі, падобны на цацку. Мы абышлі кругом, агледзелі розныя цацачныя фігуркі грознага Буды, розныя карабкі, хвасты, анучкі, што маюць тут нейкі сэнс. Лось.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ца́цачны

1. (які мае дачыненне да цацак) Spíelzeug-, Spíelwaren-;

ца́цачная кра́ма Spíelwarenhandlung f -;

2. (які з’яўляецца цацкай) Spiel-;

ца́цачная машы́на Spíel(zeug)auto n -s, -s;

3. (вельмі маленькі) klein wie ein Spíelzeug

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ца́цка, -і, ДМ -ццы, мн. -і, -цак, ж.

1. Прадмет, прызначаны для гульні, аздобы, упрыгожання.

Магазін дзіцячых цацак.

Ёлачныя цацкі.

2. Што-н. вельмі прыгожае, цікава аздобленае.

Не кватэра, а ц.

3. перан. Той, кім распараджаюцца па ўласным жаданні, хто служыць каму-н. для пацех.

Быць цацкай у чужых руках.

4. Пра тое, што з’яўляецца прадметам клопату, непрыемнасці (разм.).

Параніў руку — зрабіў сабе цацку.

|| памянш.-ласк. ца́цачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж. (да 1 знач.).

|| прым. ца́цачны, -ая, -ае.

Ц. магазін.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

игру́шечный в разн. знач. ца́цачны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пуга́ч

‘цацачны пісталет’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пуга́ч пугачы́
Р. пугача́ пугачо́ў
Д. пугачу́ пугача́м
В. пуга́ч пугачы́
Т. пугачо́м пугача́мі
М. пугачы́ пугача́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

zabawkowy

цацачны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

пуга́ч ​1, ‑а, м.

Цацачны пісталет, які страляе пістонамі або коркам.

пуга́ч ​2, ‑а, м.

Драпежная начная птушка атрада соў. Дзесьці вухкаў пугач, яго дзікі крык гулка разносіўся па сонным лесе. Шашкоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)