цапаўё, -я́, мн. цапо́ўі і (з ліч. 2, 3, 4) цапаўі́, -по́ўяў, н.

Тое, што і цапільна.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

цапаўё́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. цапаўё́ цапо́ўі
цапаўі́
Р. цапаўя́ цапо́ўяў
Д. цапаўю́ цапо́ўям
В. цапаўё́ цапо́ўі
цапаўі́
Т. цапаўём цапо́ўямі
М. цапаўі́ цапо́ўях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

цапаўё ср., см. цапі́льна

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)