Хо́дараўцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Хо́дараўцы
Р. Хо́дараўцаў
Д. Хо́дараўцам
В. Хо́дараўцы
Т. Хо́дараўцамі
М. Хо́дараўцах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ходараўцы (в.) 4/242 (к.); 6/366; 11/68, 381 (к.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Ходараўцы

т. 17, с. 38

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Хо́дараўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Хо́дараўка
Р. Хо́дараўкі
Д. Хо́дараўцы
В. Хо́дараўку
Т. Хо́дараўкай
Хо́дараўкаю
М. Хо́дараўцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)