хи́трый
1. хі́тры;
2. (мудрёный) хі́тры, мудраге́лісты;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
хитрый
Том: 36, старонка: 79.
Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)
хітрэ́нны разг. о́чень хи́трый
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
хі́тры
1. (изворотливый) хи́трый; хитроу́мный;
2. хи́трый, плутовско́й, плутова́тый, лука́вый;
х. по́зірк — хи́трый (плутовско́й, плутова́тый, лука́вый) взгляд;
3. мудрёный, хи́трый, хи́тростный, замыслова́тый, зате́йливый;
~рая канстру́кцыя — хи́трая (мудрёная, замыслова́тая) констру́кция;
◊ ~рая меха́ніка — хи́трая меха́ника
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
хітрава́ты (выражающий лукавство) лука́вый, плутова́тый, хи́трый, с хитрецо́й
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
хитро нареч.
1. хі́тра;
2. (мудрёно) хі́тра, мудраге́ліста; см. хи́трый.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Й,
адзінаццатая літара беларускага і некаторых інш. слав. алфавітаў. Паходзіць з кірыліцкай Н («іжэ»), утворанай на аснове грэка-візант. устаўнай Η («эта») шляхам далучэння дыякрытычнага знака. У старабел. пісьменстве ўжывалася з канца 16 ст. (у рус. з 1735). Абазначала гук «й» пераважна ў друкаваных кнігах («добродейство», «Зизаний», «тайна», «хитрый»), У рукапісах 17 ст. ўжывалася радзей, паралельна з паерыкам (s); «уйти» — уsти», «сеймъ» — «сеsмъ». Лічбавага значэння не мела. У сучаснай бел. мове абазначае санорна-шумны мяккі шчылінны сярэднеязычны зычны гук «й» пасля галосных («гай», «май», «сейбіт»).
А.М.Булыка.
т. 7, с. 372
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
му́дры
1. в разн. знач. му́дрый;
2. разг. сло́жный, хи́трый, мудрёный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ліса́ ж., прям., перен. лиса́;
серабры́стая л. — серебри́стая лиса́;
хі́тры як л. — хи́трый как лиса́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
шэ́льма м. и ж.
1. бран. подле́ц м., ше́льма, кана́лья;
2. разг., шутл. (о мужчине) плут; (ловкий, хитрый) шельме́ц, кана́лья; (о женщине) плуто́вка; (ловкая, хитрая) кана́лья
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)