хек, -а, мн. -і, -аў, м.

Марская прамысловая рыба сямейства трасковых.

|| прым. хе́кавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

хе́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. хе́к хе́кі
Р. хе́ка хе́каў
Д. хе́ку хе́кам
В. хе́ка хе́каў
Т. хе́кам хе́камі
М. хе́ку хе́ках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хек м., зоол. хек

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хек зоол. хек, род. хе́ка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хек, ‑а, м.

Марская прамысловая рыба сямейства трасковых.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хек серабрысты

т. 17, с. 8

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

hake [heɪk] n. zool. (pl. hake) хек

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

morszczuk

м. заал. хек (Merluccius merluccius L.)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

мерлу́за

(фр. merluz)

рыба атрада трасковых, якая водзіцца ва ўмераных і субтрапічных водах Атлантычнага і Ціхага акіянаў; хек.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)