хварава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. хварава́ты хварава́тая хварава́тае хварава́тыя
Р. хварава́тага хварава́тай
хварава́тае		 хварава́тага хварава́тых
Д. хварава́таму хварава́тай хварава́таму хварава́тым
В. хварава́ты (неадуш.)
хварава́тага (адуш.)		 хварава́тую хварава́тае хварава́тыя (неадуш.)
хварава́тых (адуш.)
Т. хварава́тым хварава́тай
хварава́таю		 хварава́тым хварава́тымі
М. хварава́тым хварава́тай хварава́тым хварава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хварава́ты полубольно́й

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хварава́ты, ‑ая, ‑ае.

Не зусім здаровы, амаль хворы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

полубольно́й

1. прил. напаўхво́ры; (почти больной) хварава́ты, ама́ль хво́ры;

2. сущ. напаўхво́ры, -рага м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

завары́ць, ‑вару, ‑варыш, ‑варыць; зак., што і чаго.

1. Прыгатаваць навар, настой з чаго‑н. Заварыць шалфей. Заварыць ліпавага цвету. □ Чай гаварылі густы, ажно чорны, рафінад не кідалі ў шклянкі.., пілі ўпрыкуску. Шамякін. Сцюжа, мрок... Я ізноў хвараваты .. Заварыць бы гарачай гарбаты, Разагрэць бы хутчэй самавар. Багдановіч. // Абдаць варам пры гатаванні чаго‑н. Заварыць цеста. // Прыгатаваць шляхам варкі ці залівання варам. Заварыць клей. Заварыць крухмал.

2. Заліць расплаўленым металам шчыліны, пустоты і пад. у металічных вырабах. Заварыць прабоіну.

3. перан. Разм. Распачаць справу, якая вымагае шмат клопату, дзейнасці і пад. — Ну, зараз будзем расхлёбваць тое, што гаварылі. Карпюк.

•••

Заварыць кашу — распачаць якую‑н. непрыемную, клапатлівую справу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)