халасця́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж. (разм.).

Незамужняя жанчына (звычайна пра немаладую).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

халасця́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. халасця́чка халасця́чкі
Р. халасця́чкі халасця́чак
Д. халасця́чцы халасця́чкам
В. халасця́чку халасця́чак
Т. халасця́чкай
халасця́чкаю		 халасця́чкамі
М. халасця́чцы халасця́чках

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)