ха́барніцтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. ха́барніцтва
Р. ха́барніцтва
Д. ха́барніцтву
В. ха́барніцтва
Т. ха́барніцтвам
М. ха́барніцтве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ха́барніцтва, -а, н.

Службовае злачынства, звязанае з атрыманнем або дачай хабару.

Х. караецца законам.

|| прым. ха́барніцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ха́барніцтва ср. взя́точничество

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ха́барніцтва, ‑а, н.

Злачынства, звязанае з атрыманнем службовай асобай хабару, або дача ёй хабару. Хабарніцтва караецца законам. □ [Казік:] — Ну тут.. [войт] разгарнуўся ва ўсю шыр — квітнее, брат, і хабарніцтва, і нахабнасць, і самавольства, а пан войт плавае, як сыр у масле. Машара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Хабарніцтва 11/10—11

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

хабарніцтва

т. 16, с. 515

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ха́барніцтва н. Bestéchlichkeit f -, Käuflichkeit f -; Korruptión f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

взя́точничество ха́барніцтва, -ва ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мздои́мство уст. ха́барніцтва, -ва ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

bribery [ˈbraɪbəri] n. ха́барніцтва; по́дкуп

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)