фіяле́тавы, -ая, -ае.

Сіні з чырванаватым адценнем, колеру фіялкі.

Фіялетавае чарніла.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

фіяле́тавы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фіяле́тавы фіяле́тавая фіяле́тавае фіяле́тавыя
Р. фіяле́тавага фіяле́тавай
фіяле́тавае		 фіяле́тавага фіяле́тавых
Д. фіяле́таваму фіяле́тавай фіяле́таваму фіяле́тавым
В. фіяле́тавы (неадуш.)
фіяле́тавага (адуш.)		 фіяле́тавую фіяле́тавае фіяле́тавыя (неадуш.)
фіяле́тавых (адуш.)
Т. фіяле́тавым фіяле́тавай
фіяле́таваю		 фіяле́тавым фіяле́тавымі
М. фіяле́тавым фіяле́тавай фіяле́тавым фіяле́тавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фіяле́тавы фиоле́товый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фіяле́тавы, ‑ая, ‑ае.

Сіні з чырванаватым адценнем, колеру фіялкі. Шчокі дзяўчыны разгарэліся на марозе, і таму вочы здаваліся надзвычай блакітнымі і яснымі. Нават губы, асіметрычна скрыўленыя, густа намазаныя яркай фіялетавай фарбай, не парушалі прыемнага ўражання. Шыцік. Над балотам, за ракой, у фіялетавым небе загарэлася зорка. Асіпенка.

[Фр. violet.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фіяле́тавы violétt [vĭo-], líla inv;

фіяле́тавы ко́лер violétte [líla] Fárbe, Violétt [vĭo-] n -(e)s, Líla n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

фіяле́тавы

(ням. violett < фр. violet, ад лац. viola = фіялка)

сіні з чырванаватым адценнем, колеру фіялкі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Фіялетавы ранні (сорт вінаграду) 3/91

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

цёмна-фіяле́тавы тёмно-фиоле́товый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чарнава́та-фіяле́тавы и́счерна-фиоле́товый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

во́гненна-фіяле́тавы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. во́гненна-фіяле́тавы во́гненна-фіяле́тавая во́гненна-фіяле́тавае во́гненна-фіяле́тавыя
Р. во́гненна-фіяле́тавага во́гненна-фіяле́тавай
во́гненна-фіяле́тавае		 во́гненна-фіяле́тавага во́гненна-фіяле́тавых
Д. во́гненна-фіяле́таваму во́гненна-фіяле́тавай во́гненна-фіяле́таваму во́гненна-фіяле́тавым
В. во́гненна-фіяле́тавы (неадуш.)
во́гненна-фіяле́тавага (адуш.)		 во́гненна-фіяле́тавую во́гненна-фіяле́тавае во́гненна-фіяле́тавыя (неадуш.)
во́гненна-фіяле́тавых (адуш.)
Т. во́гненна-фіяле́тавым во́гненна-фіяле́тавай
во́гненна-фіяле́таваю		 во́гненна-фіяле́тавым во́гненна-фіяле́тавымі
М. во́гненна-фіяле́тавым во́гненна-фіяле́тавай во́гненна-фіяле́тавым во́гненна-фіяле́тавых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)