фіска́лка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
фіска́лка |
фіска́лкі |
| Р. |
фіска́лкі |
фіска́лак |
| Д. |
фіска́лцы |
фіска́лкам |
| В. |
фіска́лку |
фіска́лак |
| Т. |
фіска́лкай
фіска́лкаю |
фіска́лкамі |
| М. |
фіска́лцы |
фіска́лках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
фіска́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.
Разм. Жан. да фіскал (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фіска́л, -а, мн. -ы, -аў, м.
1. У Расіі 18 ст.: чыноўнік, які назіраў за законнасцю ў галіне фінансавых і судовых дзеянняў урада, устаноў і асоб.
2. перан. Даносчык, паклёпнік.
|| ж. фіска́лка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак (да 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)