фі́лер
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
фі́лер |
фі́леры |
| Р. |
фі́лера |
фі́лераў |
| Д. |
фі́леру |
фі́лерам |
| В. |
фі́лер |
фі́леры |
| Т. |
фі́лерам |
фі́лерамі |
| М. |
фі́леры |
фі́лерах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Філер (граш. адзінка) 10/615
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
фі́лер
(венг. fillér)
разменная манета Венгрыі, роўная 1/100 форынта.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)