фіду́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
фіду́цыя |
фіду́цыі |
| Р. |
фіду́цыі |
фіду́цый |
| Д. |
фіду́цыі |
фіду́цыям |
| В. |
фіду́цыю |
фіду́цыі |
| Т. |
фіду́цыяй
фіду́цыяю |
фіду́цыямі |
| М. |
фіду́цыі |
фіду́цыях |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
фіду́цыя
(лац. fiducia)
здзелка, дагавор, заснаваныя на даверы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
фідуцыя́рны
(ад фідуцыя)
заснаваны на даверы;
ф-ая эмісія — частка банкнотнай эмісіі, якая не забяспечана залатым запасам эмісійнага банка.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)