назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| футрава́ння | |
| футрава́нню | |
| футрава́ннем | |
| футрава́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| футрава́ння | |
| футрава́нню | |
| футрава́ннем | |
| футрава́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
1.
2.
3.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
футрава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны;
1. У тэхніцы: абліцоўваць унутраную паверхню чаго
2. У кравецкай справе: падшываць футрам вопратку.
3. У сталярскай справе: абшываць дошкамі, абшалёўваць.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
футерова́ние
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
футеро́вка
1. (действие)
1. (облицовочный слой) футро́ўка, -кі
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)