фуга́начны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фуга́начны фуга́начная фуга́начнае фуга́начныя
Р. фуга́начнага фуга́начнай
фуга́начнае		 фуга́начнага фуга́начных
Д. фуга́начнаму фуга́начнай фуга́начнаму фуга́начным
В. фуга́начны (неадуш.)
фуга́начнага (адуш.)		 фуга́начную фуга́начнае фуга́начныя (неадуш.)
фуга́начных (адуш.)
Т. фуга́начным фуга́начнай
фуга́начнаю		 фуга́начным фуга́начнымі
М. фуга́начным фуга́начнай фуга́начным фуга́начных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фуга́начны фуга́ночный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фуга́начны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да фуганка. Фуганачная калодка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фуга́нак, -нка, мн. -нкі, -нкаў, м.

Доўгі сталярны рубанак, прызначаны для чыставога стругання дэталей, дошак.

|| прым. фуга́начны, -ая, -ае і фуга́нкавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

фуга́ночный фуга́начны, фуга́нкавы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фуга́нкавы, см. фуга́начны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фуга́нкавы, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і фуганачны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)