Фрыгійская пісьмовая сістэма 8/452
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
фрыгі́йскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
фрыгі́йскі |
фрыгі́йская |
фрыгі́йскае |
фрыгі́йскія |
| Р. |
фрыгі́йскага |
фрыгі́йскай
фрыгі́йскае |
фрыгі́йскага |
фрыгі́йскіх |
| Д. |
фрыгі́йскаму |
фрыгі́йскай |
фрыгі́йскаму |
фрыгі́йскім |
| В. |
фрыгі́йскі (неадуш.)
фрыгі́йскага (адуш.) |
фрыгі́йскую |
фрыгі́йскае |
фрыгі́йскія (неадуш.)
фрыгі́йскіх (адуш.) |
| Т. |
фрыгі́йскім |
фрыгі́йскай
фрыгі́йскаю |
фрыгі́йскім |
фрыгі́йскімі |
| М. |
фрыгі́йскім |
фрыгі́йскай |
фрыгі́йскім |
фрыгі́йскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
КІБЕ́ЛА, Ківева, Дындымена, Ідзейская маці,
Вялікая маці багоў, фрыгійская багіня, увасабленне прадукц. сіл прыроды, чый культ у старажытнасці быў пашыраны ў М. Азіі (тут знаходзілася вобласць Фрыгія, дзе ён нарадзіўся), Грэцыі, з 204 да н.э. ў Рыме. Першапачаткова лічылася суровай уладаркай гор, лясоў і звяроў, рэгулявала іх урадлівасць. У яе гонар жрацы наладжвалі містэрыі з абрадамі, у якіх важную ролю адыгрывалі самакатаванні, абмыванне ў крыві ахвяр і самалягчанне. У Рыме яе культ зліўся з мясц. культам багіні пасеваў і жніва Опс. К. шанавалі як апякунку дабрабыту дзяржавы, якая дорыць людзям усе плады зямлі. Яе ўяўлялі ў выглядзе жанчыны з зубчастай вежападобнай каронай на галаве. Вобраз К. адлюстраваны і развіты ў творах Авідзія і Лукрэцыя.
т. 8, с. 245
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)