франто́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. франто́нны франто́нная франто́ннае франто́нныя
Р. франто́ннага франто́ннай
франто́ннае		 франто́ннага франто́нных
Д. франто́ннаму франто́ннай франто́ннаму франто́нным
В. франто́нны (неадуш.)
франто́ннага (адуш.)		 франто́нную франто́ннае франто́нныя (неадуш.)
франто́нных (адуш.)
Т. франто́нным франто́ннай
франто́ннаю		 франто́нным франто́ннымі
М. франто́нным франто́ннай франто́нным франто́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

франто́нны фронто́нный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

франто́нны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да франтона; які знаходзіцца на франтоне. Франтоннае акно.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

франто́н, -а, мн. -ы, -аў, м.

Трохвугольная або паўкруглая верхняя частка фасада будынка, абмежаваная схіламі даху і карнізам.

|| прым. франто́нны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

фронто́нный франто́нны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)