фо́сфарнаа́лійны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фо́сфарнаа́лійны фо́сфарнаа́лійная фо́сфарнаа́лійнае фо́сфарнаа́лійныя
Р. фо́сфарнаа́лійнага фо́сфарнаа́лійнай
фо́сфарнаа́лійнае
фо́сфарнаа́лійнага фо́сфарнаа́лійных
Д. фо́сфарнаа́лійнаму фо́сфарнаа́лійнай фо́сфарнаа́лійнаму фо́сфарнаа́лійным
В. фо́сфарнаа́лійны (неадуш.) фо́сфарнаа́лійную фо́сфарнаа́лійнае фо́сфарнаа́лійныя (неадуш.)
Т. фо́сфарнаа́лійным фо́сфарнаа́лійнай
фо́сфарнаа́лійнаю
фо́сфарнаа́лійным фо́сфарнаа́лійнымі
М. фо́сфарнаа́лійным фо́сфарнаа́лійнай фо́сфарнаа́лійным фо́сфарнаа́лійных

Крыніцы: prym2009.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фо́сфарна-калі́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фо́сфарна-калі́йны фо́сфарна-калі́йная фо́сфарна-калі́йнае фо́сфарна-калі́йныя
Р. фо́сфарна-калі́йнага фо́сфарна-калі́йнай
фо́сфарна-калі́йнае
фо́сфарна-калі́йнага фо́сфарна-калі́йных
Д. фо́сфарна-калі́йнаму фо́сфарна-калі́йнай фо́сфарна-калі́йнаму фо́сфарна-калі́йным
В. фо́сфарна-калі́йны (неадуш.)
фо́сфарна-калі́йнага (адуш.)
фо́сфарна-калі́йную фо́сфарна-калі́йнае фо́сфарна-калі́йныя (неадуш.)
фо́сфарна-калі́йных (адуш.)
Т. фо́сфарна-калі́йным фо́сфарна-калі́йнай
фо́сфарна-калі́йнаю
фо́сфарна-калі́йным фо́сфарна-калі́йнымі
М. фо́сфарна-калі́йным фо́сфарна-калі́йнай фо́сфарна-калі́йным фо́сфарна-калі́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фо́сфарна-малібдэ́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фо́сфарна-малібдэ́навы фо́сфарна-малібдэ́навая фо́сфарна-малібдэ́навае фо́сфарна-малібдэ́навыя
Р. фо́сфарна-малібдэ́навага фо́сфарна-малібдэ́навай
фо́сфарна-малібдэ́навае
фо́сфарна-малібдэ́навага фо́сфарна-малібдэ́навых
Д. фо́сфарна-малібдэ́наваму фо́сфарна-малібдэ́навай фо́сфарна-малібдэ́наваму фо́сфарна-малібдэ́навым
В. фо́сфарна-малібдэ́навы (неадуш.)
фо́сфарна-малібдэ́навага (адуш.)
фо́сфарна-малібдэ́навую фо́сфарна-малібдэ́навае фо́сфарна-малібдэ́навыя (неадуш.)
фо́сфарна-малібдэ́навых (адуш.)
Т. фо́сфарна-малібдэ́навым фо́сфарна-малібдэ́навай
фо́сфарна-малібдэ́наваю
фо́сфарна-малібдэ́навым фо́сфарна-малібдэ́навымі
М. фо́сфарна-малібдэ́навым фо́сфарна-малібдэ́навай фо́сфарна-малібдэ́навым фо́сфарна-малібдэ́навых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фо́сфарна-калі́йны хим. фо́сфорно-кали́йный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

АМАФО́С,

канцэнтраванае фосфарна-азотнае мінеральнае ўгнаенне. Атрымліваецца нейтралізацыяй фосфарнай к-ты аміякам. Мае (у %) 9—12 азоту, 35,5—50 засваяльнага пентаксіду фосфару. Высокаэфектыўнае для ўсіх с.-г. культур на любых глебах. Кампанент тукаў.

т. 1, с. 308

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ДЫАМАФО́С,

канцэнтраванае фосфарна-азотнае мінеральнае ўгнаенне, а таксама падкормка для жвачных жывёл. Адносіцца да антыпірэнаў. Асн. кампанент — гідраортафасфат амонію (NH4)2HPO4. Атрымліваюць узаемадзеяннем ортафосфарнай к-ты з аміякам. Мае 18—19% азоту і 48—52% засваяльнага пентааксіду фосфару (гл. Амафос).

т. 6, с. 270

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

нітраамафо́ска

(ад нітра- + амафос)

складанае мінеральнае азотна-фосфарна-калійнае ўгнаенне.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ПАЛЯГА́ННЕ РАСЛІ́Н,

страта сцёбламі або ўсёй травяністай раслінай нармальнага прамастойнага становішча. Бывае сцябловае (недахоп святла ў загушчаных пасевах, павышанае азотнае жыўленне, пераўвільгатненне глебы, грыбковыя хваробы, наяўнасць пустазелля) і каранёвае (недастатковае развіццё каранёвай сістэмы і слабае счапленне яе з глебай). Для прадухілення П.р. выкарыстоўваюць спец. агратэхн. прыёмы: аптымальныя нормы сяўбы, прадухіленне празмернага азотнага жыўлення, падкормка фосфарна-калійнымі і мікраўгнаеннямі, апрацоўка інгібітарамі росту, укараненне ўстойлівых да палягання сартоў.

У.​П.​Пярэднеў.

т. 12, с. 23

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АСТЭАМАЛЯ́ЦЫЯ (ад астэа... + грэч. malakia мяккасць),

размякчэнне і дэфармацыя касцей з прычыны парушэння мінер. абмену пераважна ў касцявой тканцы. Найчасцей бывае ў жанчын, асабліва ў 2-й пал. цяжарнасці. Пры парушэннях фосфарна-кальцыевага абмену найперш пашкоджвае косці таза і ніжніх канечнасцяў. Прыкмета астэамаляцыі: вельмі празрысты малюнак касцей. Лячэнне: паўнацэннае харчаванне, багатае на вітаміны A, D, C, солі кальцыю, фосфару і бялок; лячэнне асн. захворвання. Астэамаляцыя ў жывёл клінічна праяўляецца зніжэннем апетыту, кульгавасцю, псаваннем зубоў, скрыўленнем або прагінаннем пазваночніка, пераломамі касцей.

т. 2, с. 60

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

дыамафо́с

(ад ды- + амафос)

канцэнтраванае фосфарна-азотнае мінеральнае ўгнаенне, а таксама падкормка для жвачных жывёл.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)