фланкі́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; -раваны; зак. і незак. (спец.).

1. Быць на флангу, абараніць (абараняць), прыкрываючы з флангаў.

2. Абстраляць (абстрэльваць) з флангаў прадольным падоўжным агнём.

|| наз. фланкі́раванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

фланкі́раваць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. фланкі́рую фланкі́руем
2-я ас. фланкі́руеш фланкі́руеце
3-я ас. фланкі́руе фланкі́руюць
Прошлы час
м. фланкі́раваў фланкі́равалі
ж. фланкі́равала
н. фланкі́равала
Загадны лад
2-я ас. фланкі́руй фланкі́руйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час фланкі́руючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фланкі́раваць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. фланкі́рую фланкі́руем
2-я ас. фланкі́руеш фланкі́руеце
3-я ас. фланкі́руе фланкі́руюць
Прошлы час
м. фланкі́раваў фланкі́равалі
ж. фланкі́равала
н. фланкі́равала
Загадны лад
2-я ас. фланкі́руй фланкі́руйце
Дзеепрыслоўе
прош. час фланкі́раваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фланкі́раваць сов. и несов., воен., уст. фланки́ровать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фланкі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., каго-што і без дап.

1. Весці агонь уздоўж лініі фронту ў фланг баявых парадкаў ворага. // Прыкрываць з флангаў. Фланкіраваць бераг.

2. Быць, размяшчацца па баках чаго‑н. Стройныя ажурныя вежы [касцёла] фланкіруюць .. фасад і далёка відны на фоне нізкай забудовы Замосця. «Помнікі».

3. Уст. Выконваць баявыя прыёмы пікай, седзячы на кані.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фланкі́раваць

(фр. flanquer)

1) весці агонь уздоўж лініі фронту ў фланг баявых парадкаў праціўніка, што рухаецца;

2) прыкрываць подступы да баявой пазіцыі з флангаў;

3) уст. выконваць баявыя прыёмы пікай, седзячы на кані;

4) знаходзіцца, размяшчацца па баках чаго-н.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

фланкі́раваны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад фланкіраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фланки́ровать сов. и несов., воен. фланкі́раваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)