фермента́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. фермента́цыя
Р. фермента́цыі
Д. фермента́цыі
В. фермента́цыю
Т. фермента́цыяй
фермента́цыяю
М. фермента́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фермента́цыя ж., спец. фермента́ция

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фермента́цыя, ‑і, ж.

Спец. Працэс браджэння. Ферментацыя тытуню.

[Ад лац. fermentare — выклікаць браджэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фермента́цыя

(лац. fermentatio = браджэнне)

біяхімічны працэс перапрацоўкі сыравіны пад уздзеяннем ферментаў (напр. ф чайных лістоў).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

фермента́ция хим., биол. фермента́цыя, -цыі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

fermentacja

ж. ферментацыя; браджэнне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)