Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Verbum
анлайнавы слоўнікБеларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
фарэ́рцы, -аў,
Паўночнагерманскі народ, які складае асноўнае насельніцтва Фарэрскіх астравоў.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
фарэ́рскі
прыметнік, адносны
| фарэ́рскі | фарэ́рскае | фарэ́рскія | ||
| фарэ́рскага | фарэ́рскай фарэ́рскае |
фарэ́рскага | фарэ́рскіх | |
| фарэ́рскаму | фарэ́рскай | фарэ́рскаму | фарэ́рскім | |
| фарэ́рскі ( фарэ́рскага ( |
фарэ́рскую | фарэ́рскае | фарэ́рскія ( фарэ́рскіх ( |
|
| фарэ́рскім | фарэ́рскай фарэ́рскаю |
фарэ́рскім | фарэ́рскімі | |
| фарэ́рскім | фарэ́рскай | фарэ́рскім | фарэ́рскіх | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
СКАНДЫНА́ЎСКІЯ МО́ВЫ,
паўночная (нардычная) падгрупа германскіх моў. Да С.м. належаць: дацкая мова, шведская мова, нарвежская мова, ісландская мова і
Перыяд праскандынаўскага (агульнаскандынаўскага, пранардычнага) адзінства (пасля адасаблення ад готаў) — 1—7
Літ.:
Вессен Э. Скандинавские языки:
Стеблин-Каменский М.И. История скандинавских языков.
Скандинавские языки: Актуальные пробл. грамматич. теории.
А.Я.Міхневіч.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)