фарфо́ра-фая́нсавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фарфо́ра-фая́нсавы фарфо́ра-фая́нсавая фарфо́ра-фая́нсавае фарфо́ра-фая́нсавыя
Р. фарфо́ра-фая́нсавага фарфо́ра-фая́нсавай
фарфо́ра-фая́нсавае		 фарфо́ра-фая́нсавага фарфо́ра-фая́нсавых
Д. фарфо́ра-фая́нсаваму фарфо́ра-фая́нсавай фарфо́ра-фая́нсаваму фарфо́ра-фая́нсавым
В. фарфо́ра-фая́нсавы (неадуш.)
фарфо́ра-фая́нсавага (адуш.)		 фарфо́ра-фая́нсавую фарфо́ра-фая́нсавае фарфо́ра-фая́нсавыя (неадуш.)
фарфо́ра-фая́нсавых (адуш.)
Т. фарфо́ра-фая́нсавым фарфо́ра-фая́нсавай
фарфо́ра-фая́нсаваю		 фарфо́ра-фая́нсавым фарфо́ра-фая́нсавымі
М. фарфо́ра-фая́нсавым фарфо́ра-фая́нсавай фарфо́ра-фая́нсавым фарфо́ра-фая́нсавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фарфо́ра-фая́нсавы фарфо́ро-фая́нсовый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фарфора-фаянсавая прамысловасць

т. 16, с. 330

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

фарфоро-фая́нсовый фарфо́ра-фая́нсавы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

каалі́н, ‑у, м.

Белая вогнетрывалая гліна, якая выкарыстоўваецца ў фарфора-фаянсавай, папяровай і інш. відах вытворчасці.

[Ад геагр. назвы.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фарфо́р, -ру м., в разн. знач. фарфо́р;

ва́за з ~ру — ва́за из фарфо́ра;

кале́кцыя ~ру — колле́кция фарфо́ра

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

севр (севрские изделия из фарфора) сеўр, род. се́ўру м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сеўр (род. се́ўру) м. (севрские изделия из фарфора) севр

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

каалі́н

(кіт. Kao-ling = назва гары)

белая вогнетрывалая гліна, якая выкарыстоўваецца ў фарфора-фаянсавай, папяровай, гумавай і іншых галінах прамысловасці.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ВІНАГРА́ДАЎ (Дзмітрый Іванавіч) (1729? — 5.9.1758),

стваральнік рускага фарфору. У 1736 пасланы за мяжу, дзе вывучаў хімію, металургію і горную справу. Пасля вяртання ў Расію ў 1744 быў накіраваны ў Пецярбург на Парцэлінавую мануфактуру (цяпер фарфоравы з-д імя М.В.Ламаносава). У 1752 Вінаградаў атрымаў першы фарфор з айч. сыравіны.

Літ.:

Никифорова Л.Р. Родина русского фарфора. Л., 1979.

т. 4, с. 181

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)