фанаграфі́чны гл. фанограф.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

фанаграфі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фанаграфі́чны фанаграфі́чная фанаграфі́чнае фанаграфі́чныя
Р. фанаграфі́чнага фанаграфі́чнай
фанаграфі́чнае		 фанаграфі́чнага фанаграфі́чных
Д. фанаграфі́чнаму фанаграфі́чнай фанаграфі́чнаму фанаграфі́чным
В. фанаграфі́чны (неадуш.)
фанаграфі́чнага (адуш.)		 фанаграфі́чную фанаграфі́чнае фанаграфі́чныя (неадуш.)
фанаграфі́чных (адуш.)
Т. фанаграфі́чным фанаграфі́чнай
фанаграфі́чнаю		 фанаграфі́чным фанаграфі́чнымі
М. фанаграфі́чным фанаграфі́чнай фанаграфі́чным фанаграфі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фанаграфі́чны фонографи́ческий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фанаграфі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да фанографа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фано́граф, -а, мн. -ы, -аў, м.

Першы прыбор для запісу і ўзнаўлення гукаў.

|| прым. фанаграфі́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

fonograficzny

фанаграфічны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)