фалеры́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.

Калекцыянер значкоў і розных нагрудных знакаў адрознення.

|| ж. фалеры́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

|| прым. фалеры́сцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

фалеры́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. фалеры́ст фалеры́сты
Р. фалеры́ста фалеры́стаў
Д. фалеры́сту фалеры́стам
В. фалеры́ста фалеры́стаў
Т. фалеры́стам фалеры́стамі
М. фалеры́сце фалеры́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фалеры́ст м. фалери́ст

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фалеры́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Калекцыянер значкоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фалеры́ст

(ад фалерыстыка)

калекцыянер значкоў і розных нагрудных знакаў адрознення.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

фалери́ст фалеры́ст, -та м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)