Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
уша́цкі
прыметнік, адносны
адз.
мн.
м.
ж.
н.
-
Н.
уша́цкі
уша́цкая
уша́цкае
уша́цкія
Р.
уша́цкага
уша́цкай уша́цкае
уша́цкага
уша́цкіх
Д.
уша́цкаму
уша́цкай
уша́цкаму
уша́цкім
В.
уша́цкі (неадуш.) уша́цкага (адуш.)
уша́цкую
уша́цкае
уша́цкія (неадуш.) уша́цкіх (адуш.)
Т.
уша́цкім
уша́цкай уша́цкаю
уша́цкім
уша́цкімі
М.
уша́цкім
уша́цкай
уша́цкім
уша́цкіх
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ГУ́МЕН (Фелікс Фёдаравіч) (н. 28.3.1941, в. Кальцова Амурскай вобл., Расія),
бел. мастак, адзін з пачынальнікаў Віцебскай школы акварэлі. Скончыў Віцебскі пед.ін-т (1962), у 1965—74 выкладаў у ім. Аўтар эмацыянальна выразных, пераважна пленэрных, пейзажаў: «Сафійскі сабор у Полацку» (1967), «Наваполацк. Сонца над горадам» (1968), «Віцебскі дворык» (1975), «Ушацкія азёры» (1994), «Лагойшчына» (1995) і інш. Нацюрморты Гумена вылучаюцца дакладнай перадачай формы і фактуры рэчаў: «Кветкі шыпшыны» (1967), «Камбала» (1970), «Клопаты гаспадыні» (1972), «Атрыбуты мастацтва» (1974), «Дзьмухаўцы» (1982), «Нацюрмот» (1990), «Званочкі з яра» (1995) і інш. Для творчасці характэрны шырокая манера пісьма, сакавіты колер, кантрасты святла і ценю.
