учёный

1. прил. (много знающий) вучо́ны;

учёные лю́ди вучо́ныя лю́дзі;

2. прил. (научный) навуко́вы; вучо́ны;

учёный комите́т навуко́вы камітэ́т;

учёное о́бщество навуко́вае тавары́ства;

учёный сове́т вучо́ны саве́т;

учёная сте́пень вучо́ная ступе́нь;

учёный секрета́рь вучо́ны сакрата́р;

3. сущ. (специалист) вучо́ны, -нага м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

навуко́вец, -ко́ўца м. учёный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вучо́ны

1. прил., в разн. знач. учёный;

~ныя лю́дзі — учёные лю́ди;

в. саве́т — учёный сове́т;

~ная ступе́нь — учёная сте́пень;

в. сакрата́р — учёный секрета́рь;

2. в знач. сущ. учёный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

масти́тый масці́ты, пава́жны;

масти́тый учёный масці́ты вучо́ны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

масці́ты масти́тый;

м. вучо́ны — масти́тый учёный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

БУНЯКО́ЎСКІ (Віктар Якаўлевіч) (16.12.1804, г. Бар Вінніцкай вобл., Украіна — 12.12.1889),

рускі матэматык. Акад. Пецярбургскай АН (1830). Матэм. адукацыю атрымаў за мяжой (Швейцарыя, Францыя). З 1826 выкладаў матэматыку ў ВНУ Пецярбурга, з 1846 праф. Пецярбургскага ун-та, з 1864 віцэ-прэзідэнт Пецярбургскай АН. Навук. працы па інтэгральным злічэнні, тэорыі няроўнасцяў (гл. Бунякоўскага няроўнасць), тэорыі лікаў, тэорыі імавернасцяў і дэмаграфіі (статыстыцы насельніцтва). Аўтар першага ў Расіі падручніка па тэорыі імавернасцяў (1846).

Літ.:

Прудников В.Е. В.​Я.​Буняковский — учёный и педагог. М., 1954;

История отечественной математики. Т. 2. Киев, 1967.

В.Я.Бунякоўскі.

т. 3, с. 340

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

кабине́тный прям., перен. (к кабине́т​I) кабіне́тны;

кабине́тный учёный кабіне́тны вучо́ны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Homo doctus in se semper divitias habet

Вучоны чалавек у самім сабе мае багацце.

Учёный человек в самом себе имеет богатство.

Гл.: Discentem...

Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)

такі́-та

1. мест. неопр. тако́й-то;

2. частица, разг. а ещё;

вучо́ны т.! — а ещё учёный!

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

буйне́йшы прил.

1. сравнит. ст. крупне́е;

2. в знач. превосх. ст. (один из крупных) крупне́йший;

б. вучо́ны — крупне́йший учёный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)