уцё́рты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уцё́рты уцё́ртая уцё́ртае уцё́ртыя
Р. уцё́ртага уцё́ртай
уцё́ртае		 уцё́ртага уцё́ртых
Д. уцё́ртаму уцё́ртай уцё́ртаму уцё́ртым
В. уцё́рты (неадуш.)
уцё́ртага (адуш.)		 уцё́ртую уцё́ртае уцё́ртыя (неадуш.)
уцё́ртых (адуш.)
Т. уцё́ртым уцё́ртай
уцё́ртаю		 уцё́ртым уцё́ртымі
М. уцё́ртым уцё́ртай уцё́ртым уцё́ртых

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уцё́рты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уцё́рты уцё́ртая уцё́ртае уцё́ртыя
Р. уцё́ртага уцё́ртай
уцё́ртае		 уцё́ртага уцё́ртых
Д. уцё́ртаму уцё́ртай уцё́ртаму уцё́ртым
В. уцё́рты (неадуш.)
уцё́ртага (адуш.)		 уцё́ртую уцё́ртае уцё́ртыя (неадуш.)
уцё́ртых (адуш.)
Т. уцё́ртым уцё́ртай
уцё́ртаю		 уцё́ртым уцё́ртымі
М. уцё́ртым уцё́ртай уцё́ртым уцё́ртых

Кароткая форма: уцё́рта.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уцёрты

1. втёртый;

2. утёртый, вы́тертый;

1, 2 см. уце́рці

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уцёрты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад уцерці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

втёртый уцёрты.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

утёртый уцёрты, вы́церты, абцёрты; см. утере́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уце́рці, утру́, утрэ́ш, утрэ́; утро́м, утраце́, утру́ць; уцёр, уце́рла; утры́; уцёрты; зак.

1. што ў што. Націраючы, прымусіць увабрацца.

У. мазь.

2. каго-што. Выцерці, абцерці.

У. слёзы.

У. нос каму-н. (таксама перан.: аказацца наперадзе, паказаць яўную перавагу ў чым-н.).

|| незак. уціра́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. уціра́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)