уцяжа́рванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. уцяжа́рванне
Р. уцяжа́рвання
Д. уцяжа́рванню
В. уцяжа́рванне
Т. уцяжа́рваннем
М. уцяжа́рванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уцяжа́рванне ср. утяжеле́ние; см. уцяжа́рваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уцяжа́рванне, ‑я, н.

Кніжн. Дзеянне паводле знач. дзеясл. уцяжарваць — уцяжарыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уцяжа́рыць, -ру, -рыш, -рыць; -раны; зак., што (кніжн.).

Зрабіць цяжэйшым.

У. канструкцыю.

|| незак. уцяжа́рваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. уцяжа́рванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Уцяжарванне тканіны 1/100

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

утяжеле́ние пацяжэ́нне, -ння ср.; уцяжа́рванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)