уху́таны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уху́таны |
уху́таная |
уху́танае |
уху́таныя |
| Р. |
уху́танага |
уху́танай уху́танае |
уху́танага |
уху́таных |
| Д. |
уху́танаму |
уху́танай |
уху́танаму |
уху́таным |
| В. |
уху́таны (неадуш.) уху́танага (адуш.) |
уху́таную |
уху́танае |
уху́таныя (неадуш.) уху́таных (адуш.) |
| Т. |
уху́таным |
уху́танай уху́танаю |
уху́таным |
уху́танымі |
| М. |
уху́таным |
уху́танай |
уху́таным |
уху́таных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
уху́таны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уху́таны |
уху́таная |
уху́танае |
уху́таныя |
| Р. |
уху́танага |
уху́танай уху́танае |
уху́танага |
уху́таных |
| Д. |
уху́танаму |
уху́танай |
уху́танаму |
уху́таным |
| В. |
уху́таны (неадуш.) уху́танага (адуш.) |
уху́таную |
уху́танае |
уху́таныя (неадуш.) уху́таных (адуш.) |
| Т. |
уху́таным |
уху́танай уху́танаю |
уху́таным |
уху́танымі |
| М. |
уху́таным |
уху́танай |
уху́таным |
уху́таных |
Кароткая форма: уху́тана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
уху́таны уку́танный, заку́танный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
уху́таны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад ухутаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уку́танный уху́таны, мног. паўху́тваны; захіну́ты, мног. пазахіна́ты; укру́чаны, мног. паўкру́чваны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)