уты́каны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уты́каны уты́каная уты́канае уты́каныя
Р. уты́канага уты́канай
уты́канае		 уты́канага уты́каных
Д. уты́канаму уты́канай уты́канаму уты́каным
В. уты́каны (неадуш.)
уты́канага (адуш.)		 уты́каную уты́канае уты́каныя (неадуш.)
уты́каных (адуш.)
Т. уты́каным уты́канай
уты́канаю		 уты́каным уты́канымі
М. уты́каным уты́канай уты́каным уты́каных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уты́каны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уты́каны уты́каная уты́канае уты́каныя
Р. уты́канага уты́канай
уты́канае		 уты́канага уты́каных
Д. уты́канаму уты́канай уты́канаму уты́каным
В. уты́каны (неадуш.)
уты́канага (адуш.)		 уты́каную уты́канае уты́каныя (неадуш.)
уты́каных (адуш.)
Т. уты́каным уты́канай
уты́канаю		 уты́каным уты́канымі
М. уты́каным уты́канай уты́каным уты́каных

Кароткая форма: уты́кана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уты́каны разг. уты́канный; см. уты́каць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уты́каны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад уты́каць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)