устрымо́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
устрымо́ўваюся |
устрымо́ўваемся |
| 2-я ас. |
устрымо́ўваешся |
устрымо́ўваецеся |
| 3-я ас. |
устрымо́ўваецца |
устрымо́ўваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
устрымо́ўваўся |
устрымо́ўваліся |
| ж. |
устрымо́ўвалася |
| н. |
устрымо́ўвалася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
устрымо́ўвайся |
устрымо́ўвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
устрымо́ўваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
устрымо́ўвацца несов., см. устры́млівацца
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
устрымо́ўвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.
Незак. да устрымацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Ábstand m -(e)s, -stände адле́гласць, дыста́нцыя, праме́жак;
von etw. (D) ~ néhmen* устрымо́ўвацца (ад чаго-н.);
~ hálten* вайск. трыма́ць дыста́нцыю
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)