успу́шваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. успу́швае -
Прошлы час
м. - -
ж. успу́швала
н. успу́швала

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

успу́шваць несов., безл., разг. (живот) вздува́ть, вспу́чивать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

успу́шваць, ‑ае.

Незак. да успушыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

успу́шваць безас. абл.:

у яго́ ўспу́шыла шчаку́ séine Bácke [Wánge] ist ángeschwollen; áufblähen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вспу́чивать несов. успу́чваць; (живот) безл. успу́шваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раздува́ть несов.

1. (разжигать) раздзіма́ць; (ртом) раздзьму́хваць;

2. (наполнять воздухом) раздзіма́ць, надзіма́ць;

3. (об опухоли) безл. напуха́ць, разносі́ць; (о животе) успу́шваць;

4. перен. (преувеличивать) раздува́ць;

5. (развевать) развява́ць; (разгонять) разганя́ць;

ве́тер раздува́л знамёна ве́цер развява́ў сцягі́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вздува́ть несов.

1. (поднимать дуновением) узніма́ць;

2. безл. (вспухать) успуха́ць, напуха́ць; разно́сіць; (распухать) распуха́ць; (о животе) успу́шваць; (о льде) узніма́ць; см. вздуть​I 2;

3. (разжигать) разг. раздзьму́хваць; (зажигать) запа́льваць;

4. перен. (цены), разг. узніма́ць, наганя́ць; см. взви́нчивать​ 1;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)