ускры́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ускры́ю ускры́ем
2-я ас. ускры́еш ускры́еце
3-я ас. ускры́е ускры́юць
Прошлы час
м. ускры́ў ускры́лі
ж. ускры́ла
н. ускры́ла
Загадны лад
2-я ас. ускры́й ускры́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час ускры́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ускры́ць сов., мед. (анатомировать) вскрыть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ускры́ты мед. вскры́тый; см. ускры́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ускрыва́ць несов., мед. вскрыва́ть; см. ускры́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ускрыццё ср., мед. вскры́тие; см. ускры́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Распа́зіць ’разабраць, разняць, ускрыць’ (чавус., Ласт.), роспазова́ць ’разняць, рассячы ці распілаваць калоду ўдоўж’ (ТС). Да паз (гл.), параўн. рус. пск., асташ. распази́ть ’разабраць, распластаць (рыбу)’, смал. ’падзяліць на часткі, палавіны’, што, відаць, сведчыць аб агульнай усходнеславянскай дыялектнай інавацыі.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

кры́тыка

[фр. critique, ад гр. kritike (techne) = майстэрства разбіраць]

1) разбор, абмеркаванне каго-н., чаго-н. з мэтай ускрыць недахопы, даць ацэнку;

2) літаратурны жанр, задачай якога з’яўляецца ацэнка твораў літаратуры, навукі, мастацтва (напр. тэатральная к.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)