уско́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уско́чаны уско́чаная уско́чанае уско́чаныя
Р. уско́чанага уско́чанай
уско́чанае		 уско́чанага уско́чаных
Д. уско́чанаму уско́чанай уско́чанаму уско́чаным
В. уско́чаны (неадуш.)
уско́чанага (адуш.)		 уско́чаную уско́чанае уско́чаныя (неадуш.)
уско́чаных (адуш.)
Т. уско́чаным уско́чанай
уско́чанаю		 уско́чаным уско́чанымі
М. уско́чаным уско́чанай уско́чаным уско́чаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уско́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уско́чаны уско́чаная уско́чанае уско́чаныя
Р. уско́чанага уско́чанай
уско́чанае		 уско́чанага уско́чаных
Д. уско́чанаму уско́чанай уско́чанаму уско́чаным
В. уско́чаны (неадуш.)
уско́чанага (адуш.)		 уско́чаную уско́чанае уско́чаныя (неадуш.)
уско́чаных (адуш.)
Т. уско́чаным уско́чанай
уско́чанаю		 уско́чаным уско́чанымі
М. уско́чаным уско́чанай уско́чаным уско́чаных

Кароткая форма: уско́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уско́чаны вска́ченный, вка́ченный; см. ускаці́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уско́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад ускаціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)