ура́рцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ура́рцкі |
ура́рцкая |
ура́рцкае |
ура́рцкія |
| Р. |
ура́рцкага |
ура́рцкай
ура́рцкае |
ура́рцкага |
ура́рцкіх |
| Д. |
ура́рцкаму |
ура́рцкай |
ура́рцкаму |
ура́рцкім |
| В. |
ура́рцкі (неадуш.)
ура́рцкага (адуш.) |
ура́рцкую |
ура́рцкае |
ура́рцкія (неадуш.)
ура́рцкіх (адуш.) |
| Т. |
ура́рцкім |
ура́рцкай
ура́рцкаю |
ура́рцкім |
ура́рцкімі |
| М. |
ура́рцкім |
ура́рцкай |
ура́рцкім |
ура́рцкіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ура́рцкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да ўрартаў, які належыць, уласцівы ім. Урарцкая мова.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ура́ртский ист. ура́рцкі.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
КАРМІ́Р-БЛУР, Кармірблур (арм. чырвоны ўзгорак),
узгорак на левым беразе р. Раздан, на зах. ускраіне г. Ерэван. У 1936 на К.-Б. знойдзены ўрарцкі клінапіс з імем цара Русы, сына Аргішці II (7 ст. да н.э.). У выніку археал. раскопак у 1939—70 на ўзгорку адкрыта цытадэль, а вакол узгорка — рэшткі горада Тэйшэбаіні. Выяўлены багаты матэрыял пра гаспадарку і культуру стараж. дзяржавы Урарту. Цытадэль разбурана ў пач. 6 ст. да н.э. мясц. плямёнамі, якія імкнуліся скінуць урарцкі прыгнёт, і скіфамі, што далучыліся да іх.
т. 8, с. 77
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)