ура́ла-алта́йскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ура́ла-алта́йскі |
ура́ла-алта́йская |
ура́ла-алта́йскае |
ура́ла-алта́йскія |
| Р. |
ура́ла-алта́йскага |
ура́ла-алта́йскай
ура́ла-алта́йскае |
ура́ла-алта́йскага |
ура́ла-алта́йскіх |
| Д. |
ура́ла-алта́йскаму |
ура́ла-алта́йскай |
ура́ла-алта́йскаму |
ура́ла-алта́йскім |
| В. |
ура́ла-алта́йскі (неадуш.)
ура́ла-алта́йскага (адуш.) |
ура́ла-алта́йскую |
ура́ла-алта́йскае |
ура́ла-алта́йскія (неадуш.)
ура́ла-алта́йскіх (адуш.) |
| Т. |
ура́ла-алта́йскім |
ура́ла-алта́йскай
ура́ла-алта́йскаю |
ура́ла-алта́йскім |
ура́ла-алта́йскімі |
| М. |
ура́ла-алта́йскім |
ура́ла-алта́йскай |
ура́ла-алта́йскім |
ура́ла-алта́йскіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
«Абласны ўрад Урала» 3/585
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Паўночна-Урала-Сібірскі фронт (у грамадз. вайну) 2/302; 3/586
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Ура́л
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Ура́л |
Ура́лы |
| Р. |
Ура́ла |
Ура́лаў |
| Д. |
Ура́лу |
Ура́лам |
| В. |
Ура́ла |
Ура́лаў |
| Т. |
Ура́лам |
Ура́ламі |
| М. |
Ура́ле |
Ура́лах |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Ура́л
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ура́л |
| Р. |
Ура́ла |
| Д. |
Ура́лу |
| В. |
Ура́л |
| Т. |
Ура́лам |
| М. |
Ура́ле |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
АГУ́ЛЬНЫ СЫРТ,
платопадобнае ўзвышша на ПдУ Еўрап. часткі Расіі, водападзел рэк басейнаў Волгі і Урала. Працягваецца з З на У на 500 км, на У прымыкае да Паўд. Урала. Выш. да 405 м. Складзены з пясчанікаў, глін і вапнякоў. Месцамі трапляюцца купалападобныя астанцы—шыханы. Развіты карст. Дзірваніста-злакавыя, пераважна ўзараныя, стэпы. Пасевы збожжавых культур.
т. 1, с. 89
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
БАТУ́РЫН (Уладзімір Пятровіч) (27.9.1902, г. Стаўрапаль — 7.11.1945),
рускі геолаг. Д-р геолага-мінералаг. н. (1945). Даследаваў геалогію і літалогію нафтаносных раёнаў паўд.-ўсх. Каўказа, Урала-Эмбінскай і Урала-Волжскай абласцей. Распрацаваў метад вывучэння асадкавых парод, пазбаўленых выкапнёвых рэшткаў. Працы Батурына прысвечаны пытанням петраграфіі асадкавых парод і гіст. геалогіі, атрымалі міжнар. прызнанне. Дзярж. прэмія СССР 1948.
т. 2, с. 352
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ВАРСАНО́Ф’ЕВА (Вера Аляксандраўна) (22.7.1890, Масква — 29.6.1976),
савецкі геолаг. Чл.-кар. Акадэміі пед. навук СССР (1945). Вучаніца А.П.Паўлава. Навук. працы па стратыграфіі палеазойскіх адкладаў басейна верхняй Пячоры, геамарфалогіі Паўн. Урала, таксама па гісторыі геал. навукі і папулярызацыі геал. ведаў. Залаты медаль імя А.П.Карпінскага АН СССР (1950). Імем Варсаноф’евай названа адна з вяршынь Прыпалярнага Урала.
т. 4, с. 13
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
запы́лены, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад запыліць 1.
2. у знач. прым. Пакрыты пылам, насыпаны пылам. Днём і ноччу ляцеў паравоз, Запылены, закураны, Аж з Урала. Кірэенка. Даміра ішоў наперадзе, цяжка ступаючы запыленымі кірзавымі ботамі. Асіпенка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)