ура́дніцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ура́дніцкі ура́дніцкая ура́дніцкае ура́дніцкія
Р. ура́дніцкага ура́дніцкай
ура́дніцкае		 ура́дніцкага ура́дніцкіх
Д. ура́дніцкаму ура́дніцкай ура́дніцкаму ура́дніцкім
В. ура́дніцкі (неадуш.)
ура́дніцкага (адуш.)		 ура́дніцкую ура́дніцкае ура́дніцкія (неадуш.)
ура́дніцкіх (адуш.)
Т. ура́дніцкім ура́дніцкай
ура́дніцкаю		 ура́дніцкім ура́дніцкімі
М. ура́дніцкім ура́дніцкай ура́дніцкім ура́дніцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ура́дніцкі уст. уря́дничий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ура́дніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ўрадніка, належыць яму. Урадніцкі бізун.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ура́днік, -а, мн. -і, -аў, м.

1. У царскай арміі: казацкі унтэр-афіцэр.

2. У царскай Расіі: ніжэйшы чын павятовай паліцыі.

|| прым. ура́дніцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

уря́дницкий ура́дніцкі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уря́дничий ура́дніцкі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

clerical

[ˈklerɪkəl]

1.

adj.

1) духо́ўны, клерыка́льны

2) пі́сарскі, канцыля́рскі, ура́дніцкі

2.

n.

1) духаўні́к -а́ m.

2) клерыка́л -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)