упё́рты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. упё́рты упё́ртая упё́ртае упё́ртыя
Р. упё́ртага упё́ртай
упё́ртае		 упё́ртага упё́ртых
Д. упё́ртаму упё́ртай упё́ртаму упё́ртым
В. упё́рты (неадуш.)
упё́ртага (адуш.)		 упё́ртую упё́ртае упё́ртыя (неадуш.)
упё́ртых (адуш.)
Т. упё́ртым упё́ртай
упё́ртаю		 упё́ртым упё́ртымі
М. упё́ртым упё́ртай упё́ртым упё́ртых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

упё́рты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. упё́рты упё́ртая упё́ртае упё́ртыя
Р. упё́ртага упё́ртай
упё́ртае		 упё́ртага упё́ртых
Д. упё́ртаму упё́ртай упё́ртаму упё́ртым
В. упё́рты (неадуш.)
упё́ртага (адуш.)		 упё́ртую упё́ртае упё́ртыя (неадуш.)
упё́ртых (адуш.)
Т. упё́ртым упё́ртай
упё́ртаю		 упё́ртым упё́ртымі
М. упё́ртым упё́ртай упё́ртым упё́ртых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

упё́рты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. упё́рты упё́ртая упё́ртае упё́ртыя
Р. упё́ртага упё́ртай
упё́ртае		 упё́ртага упё́ртых
Д. упё́ртаму упё́ртай упё́ртаму упё́ртым
В. упё́рты (неадуш.)
упё́ртага (адуш.)		 упё́ртую упё́ртае упё́ртыя (неадуш.)
упё́ртых (адуш.)
Т. упё́ртым упё́ртай
упё́ртаю		 упё́ртым упё́ртымі
М. упё́ртым упё́ртай упё́ртым упё́ртых

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

упёрты

1. разг. впёртый;

2. упёртый;

3. разг. всу́ченный;

4. разг. вса́женный;

1-4 см. упе́рці 1, 3, 4, 5

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

упёрты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад уперці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уткну́тый

1. упёрты, уваткну́ты;

2. уткну́ты; схава́ны;

3. упёрты, утаро́плены; см. уткну́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

всу́ченный

1. усука́ны;

2. упёрты; см. всучи́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

впёртый прост. упёрты, увапхну́ты, уці́снуты; см. впере́ть​ 1.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

упе́рці, упру́, упрэ́ш, упрэ́; упро́м, упраце́, упру́ць; упёр, упе́рла; упры́; упёрты; зак.

1. што. З цяжкасцю ўпхнуць, уціснуць у што-н. (разм.).

У. рэчы ў чамадан.

2. што ў што. Унесці (што-н. цяжкае, грувасткае; разм.).

У. мяшок з бульбай у сенцы.

3. што ў што. Шчыльна прыціснуць да чаго-н.

У. жэрдку ў сцяну.

У. рукі ў бокі.

4. перан., каго-што. Навязаць каму-н., прымусіць насільна ўзяць што-н. (разм.).

У. бракаваны прыёмнік.

5. перан., што. Патраціць, выдаткаваць (сродкі, грошы; разм.).

У. сто рублёў.

|| незак. упіра́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. упо́р, -у, м. (да 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)