упя́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
упну́ |
упнё́м |
| 2-я ас. |
упне́ш |
упняце́ |
| 3-я ас. |
упне́ |
упну́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
упя́ў |
упя́лі |
| ж. |
упя́ла |
| н. |
упя́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
упні́ |
упні́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
упя́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
упя́ць, упну, упнеш, упне; упнём, упняце; пр. упяў, упяла; заг. упні; зак., што.
Разм. Уставіць вочы, позірк у каго‑, што‑н. Лясніцкі ўпяў гарачы погляд у паненку, з ліхаманкавым хваляваннем сачыў за кожным яе рухам. Зарэцкі. — Сядзіць неяк.. [сабака] пад сасной. Упяў вочы ўгору ў адну кропку і не варухнецца. Хадкевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)