упрада́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
упрада́ецца |
упрада́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
упрада́ўся |
упрада́ліся |
| ж. |
упрада́лася |
| н. |
упрада́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
упрада́цца несов., возвр., страд. впряда́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
упрада́цца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да упрасціся.
2. Зал. да упрадаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
впряда́ться возвр., страд. упрада́цца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)