упрада́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. упрада́ецца упрада́юцца
Прошлы час
м. упрада́ўся упрада́ліся
ж. упрада́лася
н. упрада́лася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

упрада́цца несов., возвр., страд. впряда́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

упрада́цца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да упрасціся.

2. Зал. да упрадаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

впряда́ться возвр., страд. упрада́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)