упако́вачны, -ая, -ае.

Які прызначаны, служыць для ўпакоўкі.

Упаковачная папера.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

упако́вачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. упако́вачны упако́вачная упако́вачнае упако́вачныя
Р. упако́вачнага упако́вачнай
упако́вачнае
упако́вачнага упако́вачных
Д. упако́вачнаму упако́вачнай упако́вачнаму упако́вачным
В. упако́вачны (неадуш.)
упако́вачнага (адуш.)
упако́вачную упако́вачнае упако́вачныя (неадуш.)
упако́вачных (адуш.)
Т. упако́вачным упако́вачнай
упако́вачнаю
упако́вачным упако́вачнымі
М. упако́вачным упако́вачнай упако́вачным упако́вачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

упако́вачны упако́вочный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

упако́вачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ўпакоўкі (у 1 знач.). Упаковачны цэх. // Які прызначаны, служыць для ўпакоўкі. Упаковачная машына. Упаковачная папера. Упаковачная тканіна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

упако́вачны Pack-, Verpckungs-;

упако́вачныя матэрыя́лы камерц. Verpckungsmittel pl

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Упаковачны эфект, гл. Дэфект масы

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

упако́вочный упако́вачны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

АЛЬФО́ЛЬ, алюмініевая фольга,

тонкі (0,005—0,2 мм) ліставы ці рулонны алюміній. Выкарыстоўваецца пры вытв-сці кандэнсатараў, для цепла-, гідра- і гукаізаляцыі, як упаковачны матэрыял. Гл. таксама Фольга.

т. 1, с. 287

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

packaging [ˈpækɪdʒɪŋ] n.

1. упакоўка (упаковачны матэрыял)

2. упако́ўванне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

КАРДО́Н (франц. carton, італьян. cartone ад carta папера),

1) разнавіднасць паперы, якая вызначаецца высокай удзельнай масай (больш за 250 г/м²). Бывае адна- і мнагаслойны; упаковачны, паліграф., абутковы і інш. 2) У мастацтве — дапаможны буйнафарматны малюнак (часам каляровы), выкананы ў памеры будучага твора (насценнай размалёўкі, мазаікі, вітража, габелена). Выкарыстоўваецца ў дэкар.-прыкладным і манум. мастацтве.

т. 8, с. 66

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)