Улады́кі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Улады́кі
Р. Улады́к
Улады́каў
Д. Улады́кам
В. Улады́кі
Т. Улады́камі
М. Улады́ках

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Уладыкі (в., Вілейскі р-н) 3/80 (к.); 6/48

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

улады́ка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. улады́ка улады́кі
Р. улады́кі улады́к
Д. улады́ку улады́кам
В. улады́ку улады́к
Т. улады́кам улады́камі
М. улады́ку улады́ках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эо́лавы

(ад гр. Aiolos = імя бога, уладыкі вятроў у старажытнагрэчаскай міфалогіі)

абумоўлены дзейнасцю ветру (напр. э-ыя наносы, э-ыя ўтварэнні).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)