укрыжо́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
укрыжо́ўваю |
укрыжо́ўваем |
| 2-я ас. |
укрыжо́ўваеш |
укрыжо́ўваеце |
| 3-я ас. |
укрыжо́ўвае |
укрыжо́ўваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
укрыжо́ўваў |
укрыжо́ўвалі |
| ж. |
укрыжо́ўвала |
| н. |
укрыжо́ўвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
укрыжо́ўвай |
укрыжо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
укрыжо́ўваючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
укрыжо́ўваць несов. распина́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
укрыжава́ць, укрыжо́ўваць бібл. kréuzigen vt
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
crucify
[ˈkru:sɪfaɪ]
v.
1) укрыжо́ўваць
2) зьдзе́кавацца, катава́ць, перасьле́даваць; вінава́ціць або́ кара́ць за чужы́я памы́лкі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)