уклада́льніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. уклада́льніца уклада́льніцы
Р. уклада́льніцы уклада́льніц
Д. уклада́льніцы уклада́льніцам
В. уклада́льніцу уклада́льніц
Т. уклада́льніцай
уклада́льніцаю		 уклада́льніцамі
М. уклада́льніцы уклада́льніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уклада́льніца ж. состави́тельница; см. уклада́льнік

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уклада́льніца, ‑ы, ж.

Жан. да укладальнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уклада́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто ўкладае (гл. укласці²) што-н.

У. слоўніка.

У. хрэстаматыі (аўтар, які падбірае тэксты).

|| ж. уклада́льніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

|| прым. уклада́льніцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

состави́тельница склада́льніца, -цы ж., уклада́льніца, -цы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)