Узго́рск

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Узго́рск
Р. Узго́рска
Д. Узго́рску
В. Узго́рск
Т. Узго́рскам
М. Узго́рску

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Узгорск (в., Слаўгарадскі р-н) 11/599

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

узго́рск Узгоркавае месца (Слаўг.).

□ в. Узгорск Слаўг., вул. Узгорская (1803) у Віцебску.

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

уго́рак Поле, якое пакінута пад папар (Крэцінская вол. 1566 АВАК, XIV, 104).

□ в. Угорак (Узгорск) Слаўг. (1786 Публічн. бібл. імя С.-Шчадрына ў Ленінградзе. Аддзел рукапісаў, ф. 342, № 231).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)