узбо́ўтваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. узбо́ўтваю узбо́ўтваем
2-я ас. узбо́ўтваеш узбо́ўтваеце
3-я ас. узбо́ўтвае узбо́ўтваюць
Прошлы час
м. узбо́ўтваў узбо́ўтвалі
ж. узбо́ўтвала
н. узбо́ўтвала
Загадны лад
2-я ас. узбо́ўтвай узбо́ўтвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час узбо́ўтваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

узбо́ўтваць несов. взба́лтывать; см. узбо́ўтаць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

узбо́ўтваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да узбоўтаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узбо́ўтваць schütteln vt, dúrchschütteln vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

узбо́ўтаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Боўтаючы, перамяшаць паміж сабой часцінкі якой-н. вадкасці.

У. мікстуру.

|| незак. узбо́ўтваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

взба́лтывать несов. бо́ўтаць, узбо́ўтваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

узбо́ўтванне ср. взба́лтывание; см. узбо́ўтваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

узбо́ўтнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.

Аднакр. да узбоўтваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узбо́ўтванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. узбоўтваць — узбоўтаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узбо́ўтвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да узбоўтацца.

2. Зал. да узбоўтваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)