узбо́ўтаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Боўтаючы, перамяшаць паміж сабой часцінкі якой-н. вадкасці.

У. мікстуру.

|| незак. узбо́ўтваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

узбо́ўтаць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. узбо́ўтаю узбо́ўтаем
2-я ас. узбо́ўтаеш узбо́ўтаеце
3-я ас. узбо́ўтае узбо́ўтаюць
Прошлы час
м. узбо́ўтаў узбо́ўталі
ж. узбо́ўтала
н. узбо́ўтала
Загадны лад
2-я ас. узбо́ўтай узбо́ўтайце
Дзеепрыслоўе
прош. час узбо́ўтаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

узбо́ўтаць сов. взболта́ть;

у. міксту́ру — взболта́ть миксту́ру

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

узбо́ўтаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Боўтаючы, перамяшаць паміж сабой часцінкі якой‑н. вадкасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

взболта́ть сов. узбо́ўтаць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

узбо́ўтаны взбо́лтанный; см. узбо́ўтаць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

узбо́ўтваць несов. взба́лтывать; см. узбо́ўтаць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

узбо́ўтваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да узбоўтаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узбо́ўтаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад узбоўтаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узбо́ўтванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. узбоўтваць — узбоўтаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)