ужыўля́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ужыўля́ю ужыўля́ем
2-я ас. ужыўля́еш ужыўля́еце
3-я ас. ужыўля́е ужыўля́юць
Прошлы час
м. ужыўля́ў ужыўля́лі
ж. ужыўля́ла
н. ужыўля́ла
Загадны лад
2-я ас. ужыўля́й ужыўля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ужыўля́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ужыўля́ць несов. вживля́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ужыўля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да ужывіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ужыві́ць, -ыўлю́, -ы́віш, -ы́віць; -ы́ўлены; зак., што (спец.).

Змясціць унутр жывога арганізма часова ці для прыжыўлення.

|| незак. ужыўля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вживля́ть несов. ужыўля́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)