уду́шша

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. уду́шша
Р. уду́шша
Д. уду́шшу
В. уду́шша
Т. уду́шшам
М. уду́шшы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уду́шша, -а, н.

Стан, пры якім спіраецца дыханне ў грудзях, не хапае паветра для дыхання.

Мучае ў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

уду́шша ср., мед. уду́шье

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уду́шша, ‑а, н.

Стан, пры якім спіраецца дыханне ў грудзях, не хапае паветра для дыхання. Валока аж захліпаўся ад удушша, грудзі разрываліся. Быкаў. [Тышкевіч] зачапіўся нагой за пянёк, задыхнуўся, упаў на зямлю, паміраючы ад удушша. Асіпенка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Удушша, гл. Асфіксія

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

уду́шша н. мед. Átemnot f -, -nöte, Erstíckung f -, -en;

прыпа́дак уду́шша Erstíckungsanfall m -s, -fälle

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

уду́шлівасць, -і, ж.

1. гл. удушлівы.

2. Частае, цяжкае дыханне; удушша.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

уду́шье мед. уду́шша, -шша ср.;

припа́док уду́шья прыпа́дак уду́шша.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

asphyxiation [əsˌfɪksiˈeɪʃn] n. уду́шша, удушэ́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

choke​1 [tʃəʊk] n.

1. задушэ́нне, удушэ́нне; уду́шша, прыпа́дак уду́шша

2. tech. дро́сельная засло́нка; дро́сель

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)