удваі́х, прысл.

Колькасцю ў дзве асобы рознага полу або істоты ніякага роду.

Маці з сынам працуюць у.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

удваі́х

‘аб асо+бах ро+знага по+лу або+ аб істо+тах н.р.’

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
удваі́х - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

удваі́х нареч. (о лицах разного пола или о существах ср. рода) вдвоём

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

удваі́х, прысл.

Колькасцю ў дзве асобы рознага полу або істоты ніякага роду. Жнуць удваіх, маці з сынам. Мележ. Са мной ідзе мая дачка З партфелем, поўным кніг. Ёй — да званка, мне да гудка, Спяшаемся ўдваіх. А. Александровіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

удваі́х прысл. (аб асобах рознага полу ці аб істотах ніякага роду) zu zweit, zu zwéien

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

samowtór

уст. удваіх

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zweit:

zu ~ удву́х, удзвю́х, удваі́х

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

тэт-а-тэ́т, прысл. (звычайна з захаваннем французскага напісання tête-a-tête).

Сам-насам, удваіх без сведак.

[Фр. tête-á-tête.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Тэ́т-а-тэ́т ‘сам-насам, удваіх без сведак’ (ТСБМ). Еўрапеізм, паходіць з франц. têt‑a‑tête, відаць, праз рус. тет‑а‑тет ‘тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

тэт-а-тэ́т

(фр. tête-à-tête)

сам-насам, удваіх без сведак.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)