угрунтава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е; -ту́й; -тава́ны; зак., што.

1. Зрабіць больш устойлівым, моцным, надзейным; усталяваць.

2. Прывесці пераканаўчыя доказы, матывы ў карысць чаго-н.; абгрунтаваць.

У. прычыну сваёй заявы.

|| незак. угрунто́ўваць, -аю, -аеш, -ае; наз. угрунто́ўванне, -я, н.

|| наз. угрунтава́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

угрунтава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. угрунту́ю угрунту́ем
2-я ас. угрунту́еш угрунту́еце
3-я ас. угрунту́е угрунту́юць
Прошлы час
м. угрунтава́ў угрунтава́лі
ж. угрунтава́ла
н. угрунтава́ла
Загадны лад
2-я ас. угрунту́й угрунту́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час угрунтава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

угрунтава́ць сов.

1. упро́чить, утверди́ть;

2. (мотивировать) обоснова́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

угрунтава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., што.

1. Зрабіць больш устойлівым, моцным, надзейным; усталяваць.

2. Прывесці пераканаўчыя доказы, матывы ў карысць чаго‑н.; абгрунтаваць. Угрунтаваць прычыну сваёй просьбы. □ [Генадзю] хацелася нечым угрунтаваць свой крок, свой учынак. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

угрунтава́ць (абгрунтаваць) begründen vt, fundíeren vt; motivíeren [-vi:-] vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

угрунто́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да угрунтаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неўгрунтава́ны необосно́ванный; см. угрунтава́ць 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

угрунтава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. угрунтаваць (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

угрунтава́нне ср. обоснова́ние; см. угрунтава́ць 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

угрунтава́ны

1. упро́ченный, утверждённый;

2. обосно́ванный;

1, 2 см. угрунтава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)